Фестываль «Тутака» 2026: Свабодныя (частка I)

Міхал ІВАНЮК

Пад лозунгам «Свабодныя» прайшоў шосты фестываль «Тутака» ў Барыку. Гэты просты, але лаканічны пасыл можна было пачуць ад Паўла Станкевіча, кіраўніка Фонду «Тутака», і Крысціны Дробыш, якая вяла канцэртную частку фестывалю. Яго таксама пачулі былыя палітычныя зняволеныя Павел Севярынец і Максім Знак, якія выступілі на фестывалі, і музыкі, якія канцэртавалі на працягу трох фестывальных вечароў. Але найперш гэта была публіка, якая, магчыма, не ў такой вялікай колькасці, як у папярэднія гады, прыйшла на «Тутаку», каб зноў прадэманстраваць сваю любоў і бязмежнае жаданне быць свабоднымі беларусамі і самастойна вырашаць свой лёс і лёс сваёй краіны. Ці адрозніваўся шосты фестываль ад усіх папярэдніх? У лепшы ці ў горшы бок? Хутчэй за ўсё, гэта і кірунак, які вызначыць бліжэйшая будучыня. І тут варта больш уважліва разгледзець найважнейшыя факты пра фестываль і падзеі, якія адбыліся на працягу трох дзён у Барыку і яго ваколіцах каля Гарадка на Беласточчыне.

Найважнейшы факт, які нельга ігнараваць перад пачаткам гэтага тэксту, заключаецца ў тым, што пасля шасці выданняў і працягу (хай сабе і вольнага, у першую чаргу з пункту гледжання «настрою» або месца правядзення Барыка) трыццацігадовай традыцыі свайго папярэдніка — фестывалю «Басовішча», фестываль «Тутака» стаў цалкам платным мерапрыемствам. Каб патрапіць на тэрыторыю фестывалю і прыняць удзел у мерапрыемствах, трэба было набыць (...)