Ніва № 25 (3658), 21 чэрвеня 2026 г.

V Фестываль беларускай традыцыі «Сонцаграй»

Міхал ІВАНЮК

Фестываль «Сонцаграй», арганізаваны Фондам «Tутака», стаў пастаянным элементам музычнага календара Беласточчыны. З моманту свайго стварэння фестываль імкнецца адрадзіць і прасоўваць традыцыйныя беларускія музычныя і танцавальныя формы ў іх аўтэнтычным выглядзе, пра што сведчылі старадаўнія вясковыя музыкі, спевакі і танцоры ў сельскай мясцовасці гады таму, калі спевы былі часткай паўсядзённага і рытуальнага жыцця. Найбольш важна, што фестываль падкрэслівае мінімалізм, але ў той жа час адлюстроўвае поўную сапраўднасць музычных формаў, створаных гадамі ці нават стагоддзямі нашымі продкамі. Са смерцю стваральнікаў большасць з іх знікае ў тумане часу разам з выканаўцамі і творцамі. Часам здараецца, што вясковыя выканаўцы маюць сваіх пераемнікаў у асобе этнографаў або этнамузыколагаў, для якіх традыцыйная музыка гэта запал, якія імкнуцца збіраць, узнаўляць і культываваць музычныя традыцыі ў нязменных формах. Гэта таксама тычыцца Сержука Доўгушава і яго мужчынскага гурта «Касары», а таксама Вольгі Барышнікавай і яе гурта «Барва». Гэтыя два гурты выступілі на пятым фестывалі 12 чэрвеня ў Беластоку на Рынку Касцюшкі пры падтрымцы моладзевай групы «Падляшскага вянка», а праз дзень — у вёсцы Вілюкі (гміна Дубічы-Царкоўныя) пры падтрымцы групы «Жэмэрва».

У пятніцу 12.06. пасля абеду ў Беласток пасля гадавога перапынку вярнуўся пяты фестываль «Сонцаграй». Менавіта на плошчы Рынку Касцюшкі (...)


поўны тэкст артыкула ў друкаваным варыянце газеты або праз тыдзень у архіўным выпуску Нівы.PDF