Ніва № 29 (3036), 20 ліпеня 2014 г.

Беззмястоўны баязлівец

Міраслаў ГРЫКА

Нездарма ж фашызуючыя нацыяналісты (не толькі польскія) пачынаюць нагадваць «кібольскае», фаната-хуліганскае асяроддзе, званае таксама «шалікоўцамі». Можа быць наадварот, але і так адно і тое ж. Абодва яны, а таксама неабавязкова толькі ў Польшчы, ставяцца адзін да аднаго праз агульныя для іх прымітыўныя племянныя эмоцыі. Яны выказваюць сябе праз агрэсію, варожасць, нянавісць супраць усіх рэчаў замежных, іншых, непрыстаючых да ідэнтыфікацыі экспрэсіі племя. Бо не змест яны маюць на ўвазе, але прыкладна тую экспрэсію: дабытую з чалавечых глыбінь рэптыльнага радаводу, роднаснасці з раннелюдскімі канібаламі, дзікуноў хрумкаючых пад прыгнётам цывілізацыі і культуры. Хоць абедзве фармацыі выкарыстоўваюць пэўную памыйную ідэалогію, якая пахне затхлым мінулым і гніллю нацыяналізму апранутыя для дыму ў псеўдапатрыятычныя шматкі, цяжка дашуквацца там акцэнту гуманітарнасці. Гуманітарнасці ў сэнсе перавагі чалавечага духу над прыродай чалавека-звера. Але наколькі сапраўднае выказванне, што звер нараджаецца праз паслядоўнасць звера, так і ёсць нефальшывай здагадка, што сярэдні фаната-хуліган, нацыяналіст або фашыст пазбаўлены эмацыйнай падтрымкі аднадумцаў- прымітываў, пачынае самастойна думаць. Толькі незалежнае мысленне з’яўляецца пытаннем асабістай мужнасці, а не групавой, па-свойму зручнай імітацыі. Не кожны здольны справіцца з гэтым, і ўжо асабліва палякі. І не толькі польскія хуліганы і фашысцкія нацыяналісты. Хоць нікому (...)


поўны тэкст артыкула ў друкаваным варыянце газеты або праз тыдзень у архіўным выпуску Нівы.PDF