Ніва № 27 (3034), 6 ліпеня 2014 г.

Не звязвайцеся з бабамі

Міраслаў ГРЫКА

Бабы як бабы, сваё ведаюць. І яны ведаюць больш, чым здаецца мужыкам. І менавіта таму, што ім здаецца, а кожны мужык павінен ведаць, ад юнацкага ўзросту, што за праславутай балбатнёй жанчын ляжыць — значна больш магутная, чым маўклівасць мужчын — уласцівая чалавечай прыродзе агрэсія — яны пагарджаюць жанчынамі такім чынам груба і бесцырымонна. І няма большага ворага, няма больш непрымірымага праціўніка, няма больш непрыемнага ў помсце і дробнай памятлівасці антаганіста, чым прыніжаная ў сваёй свядомасці жанчына. Я адчуў гэта аднойчы, і з тых часоў выношу пылок перад кожнымі мілавіднымі ножкамі... на каленях. Я аддаю перавагу такім чынам, а не стукаючы ў чэрап, тузаючы за валасы, аздабляючы вачніцы кабет помслівымі слівамі. Спрэчкі з жанчынай, на самой справе, бязмэтныя. Яны заўсёды маюць рацыю і ці падабаецца нам гэта ці не, скажуць апошняе слова. Ці было б інакш! Сілавы аргумент супраць іх — акт бездапаможнасці. Любое злоўжыванне перавагай з’яўляецца прыкметай бездапаможнасці. Справа ў тым, што мужчыны з’яўляюцца крыху як расстроеныя гарылы з джунгляў і любяць ударыць слабейшых за сябе, ды фактычна жанчыны ад іх значна мацнейшыя. Псіхічна. У супрацьстаянні паміж гэтымі дзвюма сіламі, прайграўшым заўсёды будзе асілак, нягледзячы на бачнасць яго фізічнай перавагі. На шчасце, чалавечая цывілізацыя распрацавала нейкі кансенсус. Даволі перакручаны, але затое эфектыўны. Гэта выяўляецца ў выказванні, што жанчыну (...)


поўны тэкст артыкула ў друкаваным варыянце газеты або праз тыдзень у архіўным выпуску Нівы.PDF