Ніва № 21 (3028), 25 мая 2014 г.

Карцінкі з глыбінкі (2)

Аляксандр ВЯРБІЦКІ

Зыгмунт Глогер: „Po pogromie Jadźwingów dokonanym przez Leszka Czarnego, Mazurzy gromadnie kolonizowali Podlasie, a rozpraszając się i dalej na wschód i południe po ziemiach Rusi, wsiąkali szybko w jej żywioł miejscowy. Ciekawy tego przykład znalazłem w pamiętniku domowym Sasinów Kaleczyckich z wieku XVI. Oto Zygmunt I nadał r. 1524 Sasinowi, szlachcicowi mazowieckiemu, w województwie Brzeskim włość Kaleczyce, (od której Sasinowie przybrali nazwisko Kaleczyckich). Sasin, osiedlony na Rusi litewskiej synowi swemu daje już imię ruskie Siemen, a wnuka ma Wasila Kaleczyckiego. Ciż fundują w Kaleczycach cerkiew obrządku wschodniego, której tam pierwej nie było, i odbudowują drugą cerkiew we wsi Rohaczach. Rodowici Mazurzy cerkwie te hojnie uposażają, modlą się w nich, chrzczą swe dzieci i grzebią swoje ciała. Pod rok 1624 Wasil wnuk Sasina zapisuje po polsku: »Przebudowałem cerkiew rohacką i wszystko odnowiłem i aparata posprawiałem«, a dalej zleca synom swoim: Janowi, Danielowi, Andrzejowi i Stanisławowi, aby go gdy umrze, pochowali obok żony w cerkwi kaleczyckiej”. Згаданыя Калечычы, гэта сённяшнія Сасіны, што ў Боцькаўскай гміне. А вось згадка, што ў 1624 годзе царква ў Рагачах патрабавала рамонту, сведчыць пра тое, што яна ўжо на той час моцна ўстарэла, калі патрабавала перабудовы, што яна пастаўлена там намнога раней.

Тапаграфія Рагачоў наводзіць меркаванне, што гэтая мясцовасць магла прадбачвацца (...)


поўны тэкст артыкула ў друкаваным варыянце газеты або праз тыдзень у архіўным выпуску Нівы.PDF