Ніва № 42 (3675), 18 кастрычніка 2026 г.

Беларусы гуляюць летам

Міра ЛУКША

Як і штогод, лета на Беласточчыне было напоўнена шматлікімі падзеямі, звязанымі з беларускай культурай. Шматлікія фестывалі і святы такога характару праводзіліся ў гарадах і мястэчках, і нават у вёсках па суботах ці нядзелях, а часам нават у сярэдзіне тыдня (з нагоды прыходскіх свят, як у Рагачах на Антонія). Яны збіралі перад сцэнай як мясцовых жыхароў, так і шырокую публіку, у тым ліку турыстаў. Такія мерапрыемствы, звычайна цыклічныя, арганізуюцца Беларускім грамадска-культурным таварыствам, а таксама іншымі аб’яднаннямі і фондамі, хоць часцей за ўсё гарадскімі ды вясковымі культурнымі цэнтрамі або з іх удзелам, а ў апошні час таксама шматлікімі сельскімі жаночымі аб’яднаннямі, якія дзейнічаюць у рэгіёне.

Тыя фэсты і святы ўсё часцей інтэгруюцца ў мерапрыемствы, якія прасоўваюць культурную ідэнтычнасць беларускай меншасці. У асноўным яны прадстаўляюць сабой звычайныя забавы на адкрытым паветры з мясцовай музыкай і танцамі. Галоўнай славутасцю летніх фэстаў БГКТ раней быў удзел прафесійных калектываў з Беларусі. З-за палітычных абставін гэта немагчыма. Апошнім часам гэты прабел запоўнілі запрошаныя беларускія калектывы з Літвы і Латвіі. Перад флагманскім летнім мерапрыемствам БГКТ — Купаллем у Белавежы (3 ліпеня) сёлета разгарэўся невялікі скандал. Мясцовую грамадскасць падзяліў запланаваны ў праграме некалькіхвілінны феерверк, супраць якога раней ніхто не пярэчыў. Цяпер жа натуралісты і (...)


поўны тэкст артыкула ў друкаваным варыянце газеты або праз тыдзень у архіўным выпуску Нівы.PDF