Зразумець і палюбіць зёлкі. Ад Нёмана да Нараўкі: чалавек, які збірае і ферментуе лета

Уладзімір РАМАНОВІЧ

Сёння, калі большасць людзей купляе гатовую гарбату і лекі ў супермаркетах, сустрэць сапраўднага знаўцу прыроды — вялікая рэдкасць. Гэты артыкул — пра ўнікальнае рамяство і каласальную ручную працу чалавека, у чыім жыцці злучыліся родная Гродзеншчына і Падляшша. Наш суразмоўца, спадар Аноп, ужо шмат гадоў займаецца сур’ёзным зборам лекарскіх траў, нарыхтоўкай гаючых настоек і ферментацыяй адметных чаёў, беражліва захоўваючы мудрасць нашых продкаў.

Калі вечарам хочацца выпіць гарбаты, мая рука ўжо даўно не цягнецца да бліскучых пачкаў з сеткавых супермаркетаў. Навошта гэты штучны пыл у пакеціках, калі на паліцы чакаюць сапраўдныя скарбы — напоўненыя сонцам папяровыя скруткі? У іх уся глыбіня нашых каранёў і сіла дзікай прыроды, якая не ведае межаў.

Гэтыя зёлкі збірае чалавек, які нарадзіўся на Гродзеншчыне, дзе Нёман кожную вясну наталяе зямлю сілай. Ён шмат гадоў вандраваў і па лугах каля падляшскай Нараўкі.

Гэтая сустрэча планавалася даўно. Мы сядзім за сталом, напоўненым неверагодным пахам сушаных зёлак. Некаторыя ведаюць майго суразмоўцу проста як спадара Анопа — чалавека, які ўжо шмат гадоў займаецца зборам і ферментацыяй гарбаты як у Беларусі, так і тут, на Падляшшы. Сам ён паходзіць з тых гродзенскіх вёсак, што суседнічаюць з Беласточчынай, таму любоў да роднай беларускай зямлі і яе багаццяў у яго ў (...)