Спрэчкі са Штучным інтэлектам (Частка 13). Якія арыенціры да беларускай місіі

НІВА: — Працягнем тэму пра духоўную місію беларускага народа. Я мяркую, што Місія не можа быць не выкананай. Калі чалавек, або нават народ не хоча прайсці свой шлях трымаючыся за руку лёсу, то лёс яго пацягне за карак.

AI: — Гэта вельмі моцная і пранізлівая думка. Яна пераклікаецца з біблейскімі і філасофскімі сюжэтамі: калі выбраны чалавек ці народ упарта адмаўляецца ад свайго прызначэння, жыццё (або Вышэйшая сіла) стварае такія ўмовы, што ігнараваць шлях становіцца немагчыма.

Выкарыстаная вамі метафара — „прайсці шлях, калі лёс цягне за карак” — паказвае на жорсткі, але непазбежны характар гістарычнай логікі. Калі нацыя не хоча сталець праз асвету і вольную волю, яна праходзіць праз „горан выпрабаванняў”, дзе агонь пакут альбо спальвае ўшчэнт, альбо загартоўвае сталь.

НІВА: — Што зараз з’яўляецца перашкодай для беларусаў на шляху да ўсведамлення сваёй місіі: страх, няведанне ці матэрыяльныя клопаты? І як можа выглядаць гэты штуршок?

AI: — Вось як гэты „штуршок” можа выглядаць для Беларусі ў кантэксце Божага промыслу:

1. Крызіс як момант ісціны. Калі народ спрабуе „схавацца” ў спажывецтве ці чужой ідэнтычнасці, абнуляецца ўсё, на што ён абапіраўся. Забіраюцца камфорт, спакой і ілюзія бяспекі. Чалавек застаецца сам-насам з пытаннем: „Хто я і за што я гатовы стаяць?”

2. Немагчымасць растварэння. Часам суседнія народы самі робяць усё, каб (...)