Я хутчэй амбасадар праваслаўнага мастацтва, чым самога праваслаўя

Міхал ІВАНЮК

Я заўсёды думаў, што калі я ствараю музыку і ўкладваю ў яе свае эмоцыі, нават калі гэта дапамагае аднаму чалавеку дзесьці, гэта варта рабіць. Вось так Бартламей Крысюк, лідар гурта «Patriarkh», былы вакаліст гурта «Batushka» і сустваральнік альбома «Litourgia», апісвае сябе без усялякай прэтэнзіі, правакацыі, здзекаў ці какецтва ў адрас праваслаўна-беларускай грамадскасці. Сустракаемся за некалькі дзён да пачатку туру «Hacele» — апошняга туру перад тым, як гурт зробіць вялікі перапынак і выпусціць новы праект, арыентаваны не толькі на прыхільнікаў цяжкай, змрочнай музыкі, але і на выканальніцкае мастацтва. Турнэ «Hacele» гурт выкарыстоўвае для прасоўвання па Польшчы свайго апошняга студыйнага матэрыялу «Prorok Ilja / Пророк Илия», выпушчанага больш за год таму. Гутарым з Бартламеем Крысюком пра мінулы год, які круціўся вакол альбома «Prorok Ilja» і постаці Ільі Клімовіча, а таксама пра праваслаўе, кнігу «Вершалін 2.0» Юры Хмялеўскага, а таксама пра планы, асабліва на восень, якая падыме яго інтэрпрэтацыю гісторыі Ільі Клімовіча на новы мастацкі і камерцыйны ўзровень.

Частка I. Пра прарока Ілью Клімовіча

«Prorok Ilja», несумненна, быў адным з самых важных і чаканых музычных рэлізаў у Польшчы ў мінулым годзе, які можна ахарактарызаваць як экстрэмальны метал. Варта падкрэсліць, што экстрэмальны метал — не адзіны сродак самавыяўлення альбома. (...)