Ніва № 16 (3649), 19 красавіка 2026 г.

Капялюш прэзідэнта

Міраслаў ГРЫКА

Здавалася б, дурная войначка, а на самой справе экзістэнцыяльная і бязлітасная вайна паміж цяперашнім прэзідэнтам і канстытуцыйным урадам краіны, распаўсюджваецца ўсё шырэй. Хтосьці кінуў камень у каламутныя воды тутэйшай палітыкі — не важна хто? — але колы, якія пашыраюцца, бачныя, выразна і ўсё больш скажаюць сусветны парадак, які мы ўспрымаем. Важна падкрэсліць, што мы ўспрымаем яго не непасрэдна розумам, а ўскосна праз некампетэнтныя пачуцці і нарцысічны мозг, які падвяргаецца пастаяннаму ціску гармонаў, ствараючых круцільны калейдаскоп экстрэмальных эмоцый. У выніку свет здаецца маляўнічым, зменлівым, захапляльным... Магчыма, я памыляюся, але гэта, бадай, адзіная рыса рэальнасці, якую сапраўды можа ўспрыняць наш розум. Таму што мы сапраўды не ведаем, як гэта на самой справе. А калі мы нешта ведаем, то звычайна ўжо позна адмяняць правільны парадак. Але што азначае «правільны»? Калі гэтае слова апісвае стабільную (не статычную!), эвалюцыйную прыроду такога парадку, то я цалкам за. Акрамя таго, што сёння працэс змен паскорыўся і набірае рэвалюцыйны імпульс. Чым гэта скончыцца, невядома. Сапраўды, мы жывём у цікавыя часы. Калі рэвалюцыя прадугледжвае поўнае разбурэнне, знос старога да падмуркаў, толькі каб пабудаваць новае на яго руінах, якім звычайна патрабуецца вельмі шмат часу для фарміравання сацыяльна прымальных структур, то я яе вораг. Сапраўды, бальшавіцкія рэвалюцыі — гэта марнаванне часу! Калі эвалюцыя (...)


поўны тэкст артыкула ў друкаваным варыянце газеты або праз тыдзень у архіўным выпуску Нівы.PDF