Новыя Вершы Юры Баены

З гарачай слязы,

з кроплі крыві,

з жывога карэння

адраджаюся, устаю.

На гонях жыцця

з тугой пакаленняў,

з надзеяй

і радасцю тварэння

светач нясу.

З любоўю

на яве сню.

Шчасце сэрцам лаўлю.

Малітва мая —

беларуская мова.

Неба маё —

ў крылатых словах.

* * *

Паміж явай і сном ахінем сябе

веснавым шэптам ветру,

радугай любові

і небам вуснаў,

каб два галасы нашых сэрцаў

маглі злучыцца ў адну

песню шчасця.

* * *

Мова — айчына мая.

Мова — матуля мая.

Ад трывог і бяссілля

ахінае яна...

Поле белага снегу ляжыць.

Белымі словамі

ў здрадлівай шэрай імжы

нябачны пішу тайнапіс.

У чыстым полі

вершам гэтым крычу:

У мяне — дарагая сям’я!

У мяне — гасцінная зямля!

У любы мой край

неўзабаве завітае

каралева-вясна!..

* * *

Добры дзень, гэта я,

доўгачаканая вясна.

Усмешка на твары,

новыя мары.

Агні світання

і радасць існавання.

Спеў салаўя.

Пасярэдзіне дня

музыка жыцця...

Адазваліся званы сэрца —

яны ў блакіце верша.

* * *

Шчаслівы край.

Між шчасных грамадзян (...)