Ніва № 23 (3552), 9 чэрвеня 2024 г.

Чабурэкі з жоўтай будкі

Міхал ІВАНЮК

Часы, калі ў папулярнай «Пшыдварцуве», што пабудавана вакол беластоцкага аўтавакзала, працавалі будкі з разнастайнымі стравамі хуткага харчавання, даўно мінулі. Амаль тры гады таму тут можна было знайсці розныя крамы з разнастайнымі маляўнічымі прадуктамі і пункты грамадскага харчавання, дзе падавалі галоўным чынам варыяцыі турэцкай або, увогуле, блізкаўсходняй кухні, або стравы, натхнёныя амерыканскімі хуткімі стравамі або культавай польскай запяканкай. З рэканструкцыяй вакзальнай плошчы ўсе гэтыя пункты зніклі. Некаторыя былі перанесены беззваротна. Доўгія гады гэта было папулярнае месца для ўсіх тых, хто выязджаў за межы Падляшша і хацеў што-небудзь паесці і пасядзець перад дарогай, або для ўсіх тых, хто хацеў хутка і даволі танна паесці ў пятніцу ці суботу ўвечары, пагаварыць з сябрамі і ісці ў дарогу. Гэтыя пункты мелі свой шарм для некаторых жыхароў рэгіёна, але з новай гарадской забудовай яны не пасавалі да новага аблічча вакзала. І былы Цэнтральны парк стаў галоўным чынам новай аўтобуснай перасадкай і паркоўкай. Для іншых яны былі перажыткам 1990-х гадоў, часу «праснакоў», а час кіёскаў, якія прадавалі танныя стравы, неабавязкова лепшай якасці, мінуў назаўсёды — кожны з нас будзе ацэньваць гэта ў адпаведнасці са сваім эстэтычным пачуццём або смакам. Для кагосьці з нас гэтых пунктаў не хапае, для кагосьці — наадварот.

З тых часоў шмат што змянілася на гастранамічным рынку, месцы з’яўляюцца і (...)


поўны тэкст артыкула ў друкаваным варыянце газеты або праз тыдзень у архіўным выпуску Нівы.PDF