Ніва № 05 (3116), 31 студзеня 2016 г.

Гвязда і калядка

Мацей ХАЛАДОЎСКІ

Трыццаць тры групы з Беласточчыны выступілі ў час сёлетняга сямнаццатага агляду «Гвязда і калядка», арганізаванага Беларускім грамадскакультурным таварыствам у Гарнізонным клубе ў Беластоку. Асаблівыя эмоцыі выклікалі выступленні дзяцей. Зала ледзь змяшчала гледачоў, якія з хваляваннем услухоўваліся ў традыцыйныя і навейшыя калядкі, выконваныя на старажытнацаркоўнаславянскай мове, на дыялектах беларускай мовы, але і адной з фрагментамі пасербску. Гледачы падпявалі разам з выканаўцамі, многія з якіх з’явіліся на сцэне з рухомымі, каляровымі і часта асабіста зробленымі гвяздамі побач імпазантнай ёлкі, мігатлівай ад каляровых шароў.

Васіль Сегень, віцэстаршыня БГКТ, спасылаючыся на чарговы выпуск агляду, які адкрывае сёлетні цыкл культурных мерапрыемстваў Таварыства, сказаў «Ніве»:

— Вядома, калядаванне на сцэне з’яўляецца крыху штучным. Вядома, што ў адпаведнасці з традыцыяй, яно ўключае ў сябе пераход ад хаты да хаты, з віншаваннямі і жаданнямі дабрабыту і здароўя для гаспадароў у новым годзе. Традыцыя калядавання выводзіцца яшчэ з дахрысціянскіх часоў, калі яна тычылася звычаяў звязаных з урадлівасцю, каб быў добры ўраджай у наступным годзе і гаспадары жылі ў дастатку. Мэтай нашага мерапрыемства з’яўляецца захаванне традыцыі калядавання і паказанне, што яна існуе. Сёння не кожны можа ўдзельнічаць у яго традыцыйным вымярэнні. Такім чынам магчымасць пачуць калядкі на сцэне з’яўляецца заменнікам асабістага (...)


поўны тэкст артыкула ў друкаваным варыянце газеты або праз тыдзень у архіўным выпуску Нівы.PDF